[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 1 - ( 7-1398 ) ::
جلد 6 شماره 1 صفحات 21-36 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تأثیر کود زیستی نیتروکسین و ورمی‌کمپوست بر بهبود عملکرد کمی گیاه دارویی همیشه بهار (.Calendula officinalis L)
رسول رحیمی، علی راحمی کاریزکی*، عبدالطیف قلی‌زاده، ابراهیم غلامعلی پور علمداری، حسین صبوری
چکیده:   (34 مشاهده)
چکیده
مقدمه: یکی از ارکان اصلی کشاورزی پایدار استفاده از کودهای زیستی در اکوسیستم‌های زراعی با هدف حذف کاربرد کود‌های شیمیایی است. به‌کارگیری کودهای بیولوژیک به‌­عنوان یک استراتژی در کشاورزی پایدار می‌تواند علاوه‌بر افزایش تولید گیاهان دارویی، سبب افزایش میزان ماده مؤثره آن‌ها نیز شود. این تحقیق با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف کودهای آلی و زیستی بر صفات کمی گیاه دارویی همیشه‌ بهار در جهت بهینه‌سازی شرایط کاشت و پرورش سالم آن انجام شد.
مواد و روش­‌ها: به‌منظور بررسی اثرات سطوح مختلف ورمی‌کمپوست و نیتروکسین بر خصوصیات کمی گیاه دارویی همیشه بهار آزمایشی گلدانی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال زراعی 94-1393 در گلخانه دانشگاه گنبد کاووس اجرا گردید. عامل اول تیمار کودی ورمی‌کمپوست در 6 سطح (صفر، 10، 20، 40، 70 و 100 درصد ورمی‌کمپوست) و عامل دوم کود بیولوژیکی نیتروکسین که شامل دو سطح تلقیح (25 میلی‌لیتردر هر کیلو خاک) و عدم تلقیح نیتروکسین بود.
نتایج: نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که اثر ورمی‌کمپوست، نیتروکسین و اثر متقابل ورمی‌کمپوست × نیتروکسین بر تمام صفات مورد مطالعه به جزء تعداد گل در گلدان و ارتفاع اندام هوایی معنی‌دار شد. براساس نتایج مقایسه میانگین بیش‌ترین تعداد و وزن گل در گلدان در تیمارهای 70 درصد ورمی‌کمپوست بدون تلقیح نیتروکسین و کم‌ترین مقدار وزن گل و تعداد گل مربوط به تیمار شاهد با تلقیح نیتروکسین بود. بیشترین مقدار زیست توده به تیمار70 درصد ورمی‌کمپوست بدون تلقیح نیتروکسین و کم‌ترین مقدار آن به تیمار شاهد با تلقیح نیتروکسین اختصاص داشت. بیش‌ترین ارتفاع اندام هوایی در تیمار 40 درصد ورمی‌‌کمپوست با تلقیح نیتروکسین و کمترین میزان آن در تیمار شاهد با تلقیح نیتروکسین به‌دست آمد. بیش‌ترین طول ریشه در تیمار 10 درصد ورمی‌کمپوست بدون تلقیح نیتروکسین و کم‌ترین آن در تیمار 40 درصد ورمی‌کمپوست با تلقیح نیتروکسین به‌دست آمد. هم‌چنین طولانی‌ترین زمان از اولین ظهور گل تا 50 درصد گلدهی مربوط به تیمار شاهد بدون تلقیح نیتروکسین و کم‌ترین مدت زمان مربوط به تیمار 10 درصد ورمی‌کمپوست بدون تلقیح نیتروکسین بود.
نتیجه‌­گیری: نتایج این بررسی نشان داد کاربرد کود‌های زیستی ورمی‌کمپوست و نیتروکسین به صورت تلفیقی باعث افزایش عملکرد زیستی گیاه دارویی همیشه بهار گردید. بیشترین عملکرد کمی از قبیل تعداد گل در بوته در تیمارهای 10 و 20 درصد ورمی‌کمپوست با تلقیح نیتروکسین به‌‍‌دست آمد. در گیاه دارویی همیشه بهار میزان تولید گل خشک در واحد سطح، به عنوان عملکرد اقتصادی در نظر گرفته می­شود، که اگر هدف تولید زینتی و باغی این گیاه باشد، تیمارهای کودی مورد مطالعه پیشنهاد می‌شود.
واژه‌های کلیدی: ارتفاع بوته، تلقیح میکروبی، روز تا گلدهی، ورمی‌کمپوست
متن کامل [PDF 642 kb]   (12 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اکوفیزیولوژِی
دریافت: 1399/8/24 | پذیرش: 1398/7/1 | انتشار: 1398/7/1
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


رحیمی رسول، راحمی کاریزکی علی، قلی‌زاده عبدالطیف، غلامعلی پور علمداری ابراهیم، صبوری حسین. بررسی تأثیر کود زیستی نیتروکسین و ورمی‌کمپوست بر بهبود عملکرد کمی گیاه دارویی همیشه بهار (.Calendula officinalis L). 1. 1398; 6 (1) :21-36

URL: http://arpe.gonbad.ac.ir/article-1-352-fa.html



دوره 6، شماره 1 - ( 7-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
تحقیقات کاربردی اکوفیزیولوژی گیاهی Applied Research of Plant Ecophysiology
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4241