[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 5، شماره 2 - ( 12-1397 ) ::
جلد 5 شماره 2 صفحات 71-91 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر باکتری‌های محرک رشد گیاهی در کاهش اثرات تنش خشکی بر روی گیاه Astragalus effusus
زهرا مهمدی کرتلایی*، پژمان طهماسبی، عبدالرزاق دانش شهرکی
چکیده:   (114 مشاهده)
چکیده
مقدمه: گیاهان در شرایط طبیعی به‌طور پیوسته تحت تأثیر تنش‌های گوناگونی قرار می‌گیرند و در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران، تنش‌های محیطی به‌ویژه تنش خشکی، از مهم‌ترین عوامل اختلال در مراحل مختلف رشد و نمو گیاهی است. خشکی بر جنبه‌های مختلف رشد گیاه تأثیر دارد و موجب کاهش و به تأخیر انداختن جوانه‌زنی، کاهش اندام‌های هوایی و کاهش تولید ماده خشک در گیاهان مرتعی و زراعی می‌گردد. مصرف باکتری‌های محرک رشد گیاهی (PGPR) جهت تحریک تحمل گیاهان زراعی نسبت به تنش‌های غیرزنده از جمله تنش خشکی به‌عنوان یک استراتژی جذاب توسط محققین زیادی مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش‌ها: این تحقیق جهت بررسی تأثیر باکتری‌های محرک رشد گیاه بر مؤلفه‌های جوانه‌زنی و رشد گونه مرتعی Astragalus effusus به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه کشت بذر دانشکده منابع طبیعی دانشگاه شهرکرد در سال 1395 اجرا گردید. فاکتورهای مورد بررسی شامل: پرایمینگ بذر با باکتری‌های محرک رشد گیاه Bacillus amyloliquefaciens، Bacillus sp، Azotobacter chroocuccum، Pseudomonase fragi و عدم تلقیح با باکتری به‌عنوان شاهد بودند. عامل دوم شامل؛ چهار سطح تنش خشکی (صفر، 2/0-، 4/0- و 8/0- مگاپاسکال) که با استفاده از محلول پلی‌اتیلن گلیکول اعمال شد. پس از اعمال همه‌ی تیمارها بذور تلقیح شده در سه تکرار 20تایی بر روی دو لایه کاغذ صافی واتمن در پتری‌دیش‌های 8 سانتی‌متری کشت شد. سپس پتریدیش‌ها به دستگاه ژرمیناتور با دمای ثابت 20 درجه و رطوبت 60 درصد با تناوب نوری 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی انتقال داده شدند.
نتایج: نتایج به­دست آمده نشان داد که تیمارهای تلقیح باکتریایی و تیمار تنش خشکی بر درصد جوانه­‌زنی، سرعت جوانه‌­زنی، متوسط زمان جوانه‌­زنی، ضریب جوانه‌­زنی، وزن خشک ریشه و ساقه و کلروفیل a و b اثر معنی‌­داری داشت. سطوح مختلف تنش خشکی باعث کاهش در پارامترهای رشد شد و هم‌چنین باکتری­‌های محرک رشد توانستند به جهت دارا بودن صفات محرک رشدی با کاهش اثرات منفی تنش خشکی این فاکتورها را به‌طور معنی‌­داری نسبت به شاهد بهبود بخشند، به‌طوری که باکتری باسیلوس باعث افزایش رشد در وزن خشک ساقه‌چه، وزن خشک ریشه‌چه، ضریب سرعت جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی و درصد جوانه‌زنی شد. هم‌چنین باکتری سودوموناس فراژی نیز توانست متوسط سرعت جوانه‌زنی و کلروفیل a را افزایش دهد و باکتری ازتوباکتر نیز کلروفیل b را افزایش داد.
نتیجه‌گیری: با توجه به این نتایج به منظور بهبود رشد و عملکرد گیاه Astragalus effusus تحت تنش خشکی، تلقیح بذر با باکتری‌های Bacillus amyloliquefaciens و Bacillus sp. پیشنهاد می‌گردد. هم‌چنین می‌توان اظهار داشت که نه ‌تنها در شرایط تنش خشکی می‌توان با کاربرد کودهای بیولوژیک تا حد زیادی رشد و عملکرد این گیاه مرتعی را بهبود بخشید، بلکه استفاده از این باکتری‌ها در شرایط مطلوب نیز میتواند، موجب افزایش رشد و عملکرد گردد.

 
واژه‌های کلیدی: جوانه‌زنی، کودهای زیستی، گیاهان مرتعی، PGPR
متن کامل [PDF 860 kb]   (30 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اکوفیزیولوژِی
دریافت: ۱۳۹۸/۵/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۸/۵/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۵/۲۸
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


زهرا مهمدی کرتلایی ، پژمان طهماسبی ، عبدالرزاق دانش شهرکی . تأثیر باکتری‌های محرک رشد گیاهی در کاهش اثرات تنش خشکی بر روی گیاه Astragalus effusus . 1. 1397; 5 (2) :71-91

URL: http://arpe.gonbad.ac.ir/article-1-329-fa.html



دوره 5، شماره 2 - ( 12-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
تحقیقات کاربردی اکوفیزیولوژی گیاهی Applied Research of Plant Ecophysiology
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3991